تو یک سایت نمی‌خواهی.
کسب‌وکاری می‌خواهی که خودش بچرخد.

بله. برای شروع اینماد لازم نداری. از درگاهِ پرداختِ وب‌لجند استفاده می‌کنی: مشتری آنلاین پرداخت می‌کند، پول در کیفِ پولِ فروشگاهت می‌نشیند و هر وقت خواستی درخواستِ تسویه می‌دهی تا به حسابِ بانکی‌ات واریز شود. مهم است بدانی اینماد را ما به تو نمی‌دهیم — اینماد به نامِ کسب‌وکارِ خودت و با مدارکِ خودت صادر می‌شود و هیچ پلتفرمی نمی‌تواند مالِ خودش را به تو قرض بدهد. هر وقت اینمادِ خودت را گرفتی، می‌توانی درگاهِ شخصی‌ات را وصل کنی تا پول مستقیم و بی‌واسطه به حسابِ خودت برود.

دو مسیر داری. مسیرِ اول (پیش‌فرض): پول از درگاهِ وب‌لجند وارد کیفِ پولِ فروشگاهت می‌شود، در پنل می‌بینی‌اش، و با درخواستِ تسویه به شبای خودت واریز می‌شود؛ برای این مسیر باید یک بار احرازِ هویت کنی تا مطمئن شویم پول به حسابِ صاحبِ همان فروشگاه می‌رود. مسیرِ دوم (پلنِ حرفه‌ای): کدِ پذیرندهٔ زرین‌پالِ خودت را وارد می‌کنی و پول اصلاً از دستِ ما رد نمی‌شود — همان لحظه به حسابِ خودت می‌نشیند.

از فروشِ تو، صفر درصد. ما کارمزدِ درصدی نمی‌گیریم؛ درآمدمان اشتراکِ ثابتِ ماهانه است. هرچه بیشتر بفروشی، صورتحسابِ تو بزرگ‌تر نمی‌شود. کارمزدِ خودِ درگاهِ بانکی هم (که مالِ ما نیست و همه‌جا هست) روی مبلغِ خریدار حساب می‌شود، نه از سهمِ تو کم می‌شود — یعنی قیمتی که برای محصول گذاشته‌ای، همان مقداری است که به تو می‌رسد.

راه‌اندازیِ اولیه حدودِ ده دقیقه است: ثبت‌نام، نامِ فروشگاه و رنگِ برند، اولین محصول با عکس و قیمت، و گذاشتنِ لینک در بایوی اینستاگرام. هیچ کدنویسی، هاست، دامنه یا نصبی در کار نیست. بعد از آن هم لازم نیست حدس بزنی چه کار کنی: قطب‌نمای فروشگاه قدمِ بعدی‌ات را می‌گوید و فقط وقتی قدمی را «انجام‌شده» علامت می‌زند که واقعاً انجامش داده باشی.

فروشگاه‌ساز به تو فروشگاه می‌دهد. بقیه‌اش — پیامک، دفترِ مشتری، کدِ تخفیف، حسابِ سود — می‌شود چند ابزارِ جدا که تو باید هر شب دستی به هم وصلشان کنی. در وب‌لجند این‌ها یک چیزند: لحظه‌ای که مشتری پرداخت می‌کند، هفت کار هم‌زمان انجام می‌شود — موجودی کم می‌شود، پول می‌نشیند، مشتری در باشگاه ثبت و دسته‌بندی می‌شود، پیامکِ تأیید برای او و خبرِ سفارش برای تو می‌رود، سودِ واقعیِ همان سفارش حساب می‌شود و قطب‌نما جلو می‌رود. یا هر هفت‌تا انجام می‌شوند یا هیچ‌کدام.

نه، و همین‌جاست که بیشترِ فروشنده‌ها ضرر می‌کنند. پولی که مشتری بابتِ پست می‌دهد سودِ تو نیست؛ هزینه‌ای است که خودت می‌پردازی. وب‌لجند برای هر سفارش، قیمتِ خریدِ محصول و هزینهٔ پست را از مبلغ کم می‌کند و سودِ واقعی را نشان می‌دهد. و اگر قیمتِ خریدِ محصولی را وارد نکرده باشی، به‌جای اینکه عددی از خودمان بسازیم می‌نویسیم «نامعلوم» — چون تصمیمِ اشتباه روی عددِ ساختگی، از نداشتنِ عدد بدتر است.

پیامک‌های ضروریِ خودِ سفارش — تأییدِ پرداخت برای خریدار، خبرِ سفارشِ جدید برای تو، و کدِ رهگیری هنگامِ ارسال — به عهدهٔ پلتفرم است و از تو چیزی بابتشان گرفته نمی‌شود. فقط پیامک‌های بازاریابیِ باشگاهِ مشتریان (کمپین‌ها و پیشنهادهای گروهی) از اعتبارِ پیامکِ خودت کم می‌شود، چون آن‌ها را تو تصمیم می‌گیری بفرستی و تعدادشان دستِ خودت است.

قراردادِ الزام‌آور و دورهٔ حداقلی نداریم؛ اشتراک ماهانه است و هر وقت نخواستی تمدید نمی‌کنی. شماره و تاریخچهٔ خریدِ مشتری‌هایت در پنلِ خودت است و همیشه در دسترست می‌ماند — بر خلافِ دایرکتِ اینستاگرام که مالِ اینستاگرام است و هر لحظه می‌تواند نباشد.

چون مشکلِ اصلیِ این بازار قیمت نیست، رسیدن به اولین فروش است — و آماری که خودمان داریم می‌گوید بیشترِ فروشگاه‌ها هرگز به آن نمی‌رسند. پلنِ رایگان فروشگاه، درگاهِ پرداخت و تا ۱۰ محصول به تو می‌دهد تا بدونِ ریسک به فروشِ اول برسی. اگر آن اتفاق نیفتد، تو هم دلیلی برای پرداخت نداری؛ پس منفعتِ ما دقیقاً همان چیزی است که تو می‌خواهی.